<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?>
			<journal>
			<title>Horizon of Medical Education Development</title>
			<title_fa>افق توسعه آموزش علوم پزشکی</title_fa>
			<short_title></short_title>
			<subject>Medical Sciences</subject>
			<web_url>https://hmed.mums.ac.ir/</web_url>
			<journal_hbi_system_id>0</journal_hbi_system_id>
			<journal_hbi_system_user></journal_hbi_system_user>
			<journal_id_issn></journal_id_issn>
			<journal_id_issn_online>2008-5540</journal_id_issn_online>
			<journal_id_pii></journal_id_pii>
			<journal_id_doi></journal_id_doi>
			<journal_id_iranmedex></journal_id_iranmedex>
			<journal_id_magiran></journal_id_magiran>
			<journal_id_sid></journal_id_sid>
			<journal_id_nlai></journal_id_nlai>
			<journal_id_science></journal_id_science>
			<language>fa</language>
			<pubdate>
				<type>jalali</type>
				<year>1403</year>
				<month>7</month>
				<day>1</day>
			</pubdate>
			<pubdate>
				<type>gregorian</type>
				<year>2024</year>
				<month>9</month>
				<day>1</day>
			</pubdate>
			<volume>15</volume>
			<number>3</number>
			<publish_type>online</publish_type>
			<publish_edition>1</publish_edition>
			<article_type>fulltext</article_type>
			<articleset><article>
				<language>en</language>
				<article_id_issn></article_id_issn>
				<article_id_issn_online></article_id_issn_online>
				<article_id_pubmed></article_id_pubmed>
				<article_id_pii></article_id_pii>
				<article_id_doi></article_id_doi>
				<article_id_iranmedex></article_id_iranmedex>
				<article_id_magiran></article_id_magiran>
				<article_id_sid></article_id_sid>
				<title_fa>تاثیر نقش استاد در یادگیری مبتنی بر حل مسئله : تسهیل کننده یا سخنران؟</title_fa>
				<title>The Effect of the Teacher's Role in Problem-Based Learning: Facilitator or Lecturer?</title>
				<subject_fa></subject_fa>
				<subject></subject>
				<content_type_fa>نامه به سردبیر</content_type_fa>
				<content_type>Letter to Editor</content_type>
				<abstract_fa><![CDATA[مقدمه: یادگیری مبتنی بر حل مساله یک روش یاددهی یادگیری دانشجومحور است که در صورت مشارکت دانشجویان منجر به یادگیری عمیق‌تر محتوای علوم پایه و علوم بالینی در یک زمینه، یادگیری و بهبود مهارت‌هایی مانند استدلال بالینی، کار گروهی، حل مسئله، تفکر نقادانه، یادگیری مادام‌العمر، رهبری و مهارت‌های ارتباطی و اجتماعی خواهد شد. از آنجا که اساس یادگیری مبتنی بر حل مساله، دانشجو می باشد لذا در جریان آموزش، استاد نقش غیرمستقیم بر عهده دارد که با نقش معمول اساتید متفاوت است و این امر در برخی موارد از اجرای یادگیری مبتنی بر حل مسئله منجر به بروز چالش‌هایی می‌گردد. در این مقاله، تلاش خواهد شد به وجوه مختلف انتظاراتی که از استاد به عنوان تسهیل‌گر در هنگام اجرای روش یادگیری مبتنی بر حل مسئله وجود دارد پرداخته شود. ]]></abstract_fa>
				<abstract><![CDATA[Introduction: Problem-solving based learning is a student-centered learning and teaching method that, if students participate, leads to deeper learning of the content of basic sciences and clinical sciences in a field, learning and improving skills such as clinical reasoning, teamwork, problem-solving, critical thinking, lifelong learning, leadership and communication, and social skills. Since the basis of learning based on problem-solving is the student, during education, the professor plays an indirect role, which is different from the usual role of professors, and this in some cases leads to challenges in the implementation of learning based on problem-solving. In this article, an attempt will be made to address the various aspects of the expectations of the professor as a facilitator during the implementation of the problem-solving-based learning method.]]></abstract>
				<keyword_fa>یادگیری مبتنی بر حل مسئله، آموزش، پزشکی</keyword_fa>
				<keyword>Problem-based learning, Education, medicine</keyword>
				<start_page>1</start_page>
				<end_page>5</end_page>
				<web_url>https://hmed.mums.ac.ir/article_23965.html</web_url>
			<author_list><author>
				<first_name>Mahla</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Salajegheh</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>مهلا</first_name_fa>
				<middle_name_fa>مهلا</middle_name_fa>
				<last_name_fa>سلاجقه</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>mahla.salajegheh90@gmail.com</email>
				<code>104985</code>
				<coreauthor>Yes</coreauthor>
				<affiliation>Department of Medical Education, Medical Education Study and Development Center, Kerman University of Medical Sciences, Kerman, Iran.</affiliation>
				<affiliation_fa>گروه آموزش پزشکی، مرکز مطالعات و توسعه آموزش پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی کرمان، کرمان، ایران .</affiliation_fa>
				 </author></author_list>
				</article><article>
				<language>en</language>
				<article_id_issn></article_id_issn>
				<article_id_issn_online></article_id_issn_online>
				<article_id_pubmed></article_id_pubmed>
				<article_id_pii></article_id_pii>
				<article_id_doi></article_id_doi>
				<article_id_iranmedex></article_id_iranmedex>
				<article_id_magiran></article_id_magiran>
				<article_id_sid></article_id_sid>
				<title_fa>مقایسه یادگیری به روش کلاس معکوس و کلاس سنتی در دستیاران پزشکی خانواده</title_fa>
				<title>Comparison of learning in flipped classroom and traditional classroom in family medicine assistants</title>
				<subject_fa></subject_fa>
				<subject></subject>
				<content_type_fa>مقاله پژوهشی</content_type_fa>
				<content_type>Original Article</content_type>
				<abstract_fa><![CDATA[مقدمه: نیاز است که  آموزش پزشکی به صورت مداوم تحت بازنگری قرار گرفته و در ارتقاء آن کوشش شود. بنابراین در دوره دستیاری پزشک خانواده، بر آن شدیم آموزش را به گونه‌ای‌ کارآمدتر ارائه نماییم و از کلاس درسی  معکوس استفاده کنیم  و  ارزیابی را به صورت ویژگی کلیدی برگزار کنیم.روش کار: مطالعه حاضر به صورت مداخله‌ای قبل-بعد بود. جمعیت مورد مطالعه دستیاران تخصصی پزشک خانواده دانشگاه علوم پزشکی مشهد بودند. جهت ارزیابی مطالب آموزش داده شده به روش سنتی، پیش آزمون( با روش ویژگی‌‌‌های کلیدی) به عمل آمد. سپس، آموزش معکوس را برای آن‌‌‌ها انجام شد. سپس پس آزمون( با روش ویژگی‌‌‌های کلیدی) انجام شد‌. همچنین فضای آموزشی با پرسشنامه DELES بررسی شد.نتایج: در نظر سنجی اول میانگین نمره پرسشنامه DELES در مجموع معادل 0/48 ± 3/78 بود (میانه= 3/75). در 10 از 11 آزمون برگزار شده نمرات پس از مداخله بالاتر از نمرات قبل از مداخله بود. با این حال تنها در مورد آزمون‌‌‌های مباحث درمان‌‌‌های خوراکی دیابت، انسولین تراپی و‌‌‌هایپوتیرویید تغییر نمره قبل از مداخله و بعد از آن از نظر آماری تفاوت معنی داری داشت.نتیجه گیری: با توجه به اهمیت آموزش این دستیاران و نتایجی که در مطالعه به دست آمد، نشان داده شد که روش آموزش معکوس باعث ارتقا کیفیت  تصمیم گیری بالینی فراگیران گردید. امید است که این روش آموزش در دوره‌‌‌های بعدی دستیاران پزشک خانواده نیز اعمال گردد.]]></abstract_fa>
				<abstract><![CDATA[Introduction: There is a need to continuously review medical education and try to improve it. Therefore, in the family doctor&#039;s assistantship course, we decided to present the education in a more efficient way and use the flipped classroom. And conduct the evaluation as a key feature.Materials &amp; Methods:  The present study was a before-after intervention. The study population was specialized family physician assistants of Mashhad University of Medical Sciences. In order to evaluate the material taught in the traditional way, a pre-test (with the method of key features) was performed. Then, flipped training was done for them. Then the post-test (using the key features method) was done. Also, the educational environment was checked with the DELES questionnaire.Results: In the first survey, the average score of the DELES questionnaire was 3.78 ± 0.48 (median = 3.75). In 10 out of 11 tests held, the grades after the intervention were higher than the grades before the intervention. However, there was a statistically significant difference in the score change before and after the intervention only in the tests of oral treatments for diabetes, insulin therapy, and hypothyroidism.Conclusion: Considering the importance of teaching these assistants and the results obtained in the study, it was shown that the reverse learning method improved the quality of clinical decision-making of learners. It is hoped that this teaching method will be applied in the next courses of family physician assistants.]]></abstract>
				<keyword_fa>کلاس معکوس، ویژگی کلیدی، پزشکی خانواده</keyword_fa>
				<keyword>Flipped-class, Key feature, Family Medicine</keyword>
				<start_page>6</start_page>
				<end_page>17</end_page>
				<web_url>https://hmed.mums.ac.ir/article_22619.html</web_url>
			<author_list><author>
				<first_name>Nasrin</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Milani</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>نسرین</first_name_fa>
				<middle_name_fa>نسرین</middle_name_fa>
				<last_name_fa>میلانی</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>milanin@mums.ac.ir</email>
				<code>98602</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>Department of Internal Medicine, Faculty of Medicine, Mashhad University of Medical Sciences, Mashhad, Iran.</affiliation>
				<affiliation_fa>گروه بیماری‌‌‌های داخلی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران.</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Majid</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Khadem-Rezaiyan</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>مجید</first_name_fa>
				<middle_name_fa>مجید</middle_name_fa>
				<last_name_fa>خادم رضاییان</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>khademrm@mums.ac.ir</email>
				<code>98603</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>Medical Sciences Education Research Center, Mashhad University of Medical Sciences, Mashhad, Iran.|Department of Community Medicine, Faculty of Medicine, Mashhad University of Medical Sciences, Mashhad, Iran</affiliation>
				<affiliation_fa>مرکز تحقیقات آموزش علوم پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران.|گروه پزشکی اجتماعی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران.</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Zahra</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Ataee</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>زهرا</first_name_fa>
				<middle_name_fa>زهرا</middle_name_fa>
				<last_name_fa>عطائی</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>ataeez@mums.ac.ir</email>
				<code>98601</code>
				<coreauthor>Yes</coreauthor>
				<affiliation>Department of Internal Medicine, Faculty of Medicine, Mashhad University of Medical Sciences, Mashhad, Iran.</affiliation>
				<affiliation_fa>گروه بیماری‌‌‌های داخلی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران.</affiliation_fa>
				 </author></author_list>
				</article><article>
				<language>en</language>
				<article_id_issn></article_id_issn>
				<article_id_issn_online></article_id_issn_online>
				<article_id_pubmed></article_id_pubmed>
				<article_id_pii></article_id_pii>
				<article_id_doi></article_id_doi>
				<article_id_iranmedex></article_id_iranmedex>
				<article_id_magiran></article_id_magiran>
				<article_id_sid></article_id_sid>
				<title_fa>دانش و رفتارهای پیشگیرانه دانشجویان پزشکی تبریز در ارتباط با همه‌گیری کووید19</title_fa>
				<title>Medical Students Knowledge and Preventive Behaviors toward COVID-19 at Tabriz University of Medical Sciences</title>
				<subject_fa></subject_fa>
				<subject></subject>
				<content_type_fa>مقاله پژوهشی</content_type_fa>
				<content_type>Original Article</content_type>
				<abstract_fa><![CDATA[مقدمه: از  سال2019، گونه جدیدی از خانواده کروناویروس سبب پاندمی و ابتلا فراوان در سرتاسر جهان شده است. با توجه به اینکه دانشجویان پزشکی به علت تماس گسترده‌شان، در محیط بالینی با بیماران، خطر بالاتری برای  ابتلا به بیماری کووید19 را دارند لذا بر آن شدیم تا سطح دانش در مورد این بیماری و خودارزیابی از میزان انجام رفتارهای پیشگیرانه بیماری را در بین دانشجویان پزشکی بسنجیم. روش کار:  در این مطالعه مقطعی تحلیلی که در بین  ۲۰۹ دانشجوی مقاطع کارورزی و کارآموزی دانشگاه علوم پزشکی تبریز در سال 1401 انجام گرفت، دانش و رفتارهای پیشگیرانه توسط پرسش‌نامه‌ای به صورت آنلاین شامل ۲4 سوال ارزیابی شد. روایی پرسش‌نامه با محاسبه CVR و CVI بررسی شد که مقادیر قابل قبولی داشتند و در نهایت همبستگی بین این متغیرها توسط آزمون آماری بررسی شد.نتایج: سطح دانش شرکت‌کنندگان در مورد کووید 19  89/2 ٪ ارزیابی شد؛ میزان انجام رفتارهای پیشگیرانه 81/8 ٪ بود. تفاوت معناداری بین دو جنس در متغیرها یافت نشد. سطح دانش با میزان انجام رفتارهای پیشگیرانه همبستگی مثبت ضعیف اما معناداری داشتند.نتیجه گیری: دانش شرکت‌کنندگان در مورد بیماری و رفتارهای پیشگیرانه در سطح بالایی قرار داشت. با توجه به پیدایش سویه‌های جدید و احتمال ایجاد قریب الوقوع اپیدمی‌های جدید نیاز به تقویت رفتارهای پیشگیرانه آن‌ها می باشد.]]></abstract_fa>
				<abstract><![CDATA[Introduction: Since 2019, a new strain of the coronavirus family has caused a pandemic and many infections all over the world. Considering that medical students, due to their extensive contact with patients in the clinical setting, have a higher risk of COVID-19, the aim of this study was measure the level of knowledge about this disease and self-evaluation of the extent of performing preventive behaviors among medical students.Materials &amp; Methods:  In this analytical cross-sectional study that was conducted among 209 medical interns and externs of Tabriz University of Medical Sciences in 2022. Knowledge and preventive behaviors were evaluated by an online questionnaire containing 24 questions. The validity of the questionnaire was also checked by calculating CVR and CVI. They had acceptable values, and finally, the correlation between these variables was checked by statistical tests.Results: The level of knowledge of the participants about COVID-19 was 89.2%; the rate of performing preventive behaviors was 81.8%. No significant difference was found between the two genders in the variables. The level of knowledge had a weak but significant positive correlation with the amount of performing preventive behaviors.Conclusion: The participants&#039; knowledge about the disease and preventive behaviors was at a high level. Considering the emergence of new subspecies and the chance of new epidemics, there seems to be a need to freshen up students’ preventive behaviors.]]></abstract>
				<keyword_fa>دانش، کووید 19، رفتار پیشگیرانه، دانشجویان پزشکی</keyword_fa>
				<keyword>Knowledge, COVID-19, Preventive Behavior, medical students</keyword>
				<start_page>18</start_page>
				<end_page>27</end_page>
				<web_url>https://hmed.mums.ac.ir/article_23983.html</web_url>
			<author_list><author>
				<first_name>Zhila</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Khamnian</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>ژیلا</first_name_fa>
				<middle_name_fa>ژیلا</middle_name_fa>
				<last_name_fa>خامنیان</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>zhila.khamnian@gmail.com</email>
				<code>105071</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>Department of Community and Family Medicine, Faculty of Medicine, Tabriz University of Medical Sciences, Tabriz, Iran.</affiliation>
				<affiliation_fa>گروه پزشکی اجتماعی و خانواده، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تبریز، تبریز، ایران.</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Maryam</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Baradaran Binazir</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>مریم</first_name_fa>
				<middle_name_fa>مریم</middle_name_fa>
				<last_name_fa>برادران بی نظیر</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>maryam_baradaran@hotmail.com</email>
				<code>105072</code>
				<coreauthor>Yes</coreauthor>
				<affiliation>Department of Community and Family Medicine, Faculty of Medicine, Tabriz University of Medical Sciences, Tabriz, Iran.</affiliation>
				<affiliation_fa>گروه پزشکی اجتماعی و خانواده، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تبریز، تبریز، ایران.</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Rouhollah</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Seifi</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>روح اله</first_name_fa>
				<middle_name_fa>روح اله</middle_name_fa>
				<last_name_fa>سیفی</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>rouhollahseifi@gmail.com</email>
				<code>105073</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>Department of Community and Family Medicine, Faculty of Medicine, Tabriz University of Medical Sciences, Tabriz, Iran.</affiliation>
				<affiliation_fa>گروه پزشکی اجتماعی و خانواده، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تبریز، تبریز، ایران.</affiliation_fa>
				 </author></author_list>
				</article><article>
				<language>en</language>
				<article_id_issn></article_id_issn>
				<article_id_issn_online></article_id_issn_online>
				<article_id_pubmed></article_id_pubmed>
				<article_id_pii></article_id_pii>
				<article_id_doi></article_id_doi>
				<article_id_iranmedex></article_id_iranmedex>
				<article_id_magiran></article_id_magiran>
				<article_id_sid></article_id_sid>
				<title_fa>بررسی رضایت کارورزان از اجرای آموزش مبتنی بر مشکل به روش ارائه موارد بالینی (case-based) در گروه‌‌های کوچک در بخش داخلی</title_fa>
				<title>Survey of Intern’s Satisfaction with Implementing Problem-based Learning by Case-based Small Group Discussion in the Internal Medicine Department</title>
				<subject_fa></subject_fa>
				<subject></subject>
				<content_type_fa>مقاله پژوهشی</content_type_fa>
				<content_type>Original Article</content_type>
				<abstract_fa><![CDATA[مقدمه: آموزش مبتنی بر بیمار و یادگیری مبتنی بر مشکل از شیوه‌های آموزش و یادگیری رایج در بخش‌های بالینی هستند. هدف مطالعه تلفیق این دو شیوه به منظور بهبود رضایت کارورزان از اجرای آموزش برخورد با شکایات شایع درکوریکولوم پزشکی است.  روش کار: در این مطالعه با ارائه آموزش مبتنی بر شکایات شایع بالینی سرفصل‌های کوریکولوم پزشکی عمومی بوسیله آموزش مبتنی بر بیمار که توسط طراحی و ارائه مرحله به مرحله موارد بالینی در بحث گروه‌های کوچک انجام شد، برخورد قدم به قدم با بیمار طراحی شده با حفظ پایبندی به مشکل مورد بحث توسط استاد بصورت محدود و کنترل شده و با ارائه بازخورد و امکان بازاندیشی در کلاس فراهم گردید و نتایج نظرسنجی دانشجویان از اجرای این شیوه جمع آوری شد.  نتایج: بیش از سه چهارم از 65 کارورزی که نظرسنجی را تکمیل کردند کاملا از تأثیر این شیوه آموزشی در نگرش و برخورد با شکایات بیمار رضایت داشتند و 80% نیز برنامه آموزشی را به منظور تشویق در اخذ دقیق علائم حیاتی بیمار مبتلا به تنگی نفس کاملاً موثر دانسته اند.نتیجه گیری: شیوه تلفیق آموزش مبتنی بر مشکل به روش طراحی شده مبتنی بر موارد بالینی، طبق نظرسنجی بر رضایت کارورزان پیرامون بهبود نگرش در برخورد با شکایات بالینی بیمار موثر است و می تواند بعنوان ابزاری جذاب در آموزش بالینی مورد استفاده قرار گیرد. این شیوه زمان بر نیازمند اساتید با تجربه به تعداد متناسب با پذیرش روزافزون دانشجویان پزشکی است.  ]]></abstract_fa>
				<abstract><![CDATA[Introduction: Case-based education and problem-based learning are common teaching and learning methods in clinical wards. The aim of this study was to combine these two methods to improve interns&#039; satisfaction with learning approach to common complaints in the medical curriculum.Materials &amp; Methods:  In this study, some of the common clinical problems in the syllabus of the general practitioner curriculum were educated with adherence to the problem by designing appropriate cases (case-based). The cases were designed and presented in small group discussions with step-by-step limited and controlled approach to cases and providing feedback by the educator and prepare opportunities for reflection. The survey was evaluation of the interns&#039; satisfaction by a Questionnaire.Results: Among 65 interns who completed the survey, more than three-quarters were fully satisfied with the impact of this training method in approach to the patient complaints. The training program encouraged 80% of interns to obtain accurate vital signs in patients with dyspnea. Conclusion: The method of combining problem-based learning with case-based education is effective according to interns&#039; opinions about improving their attitude in approach to the patients&#039; problems and can be used as an attractive tool in clinical education. This time-consuming method requires experienced faculty members proportionate to increasing the number of medical students.]]></abstract>
				<keyword_fa>آموزش مبتنی بر مشکل، آموزش مبتنی بر بالینی، کارورزی</keyword_fa>
				<keyword>case-based Teaching, Problem-based learning, Internship</keyword>
				<start_page>28</start_page>
				<end_page>38</end_page>
				<web_url>https://hmed.mums.ac.ir/article_24236.html</web_url>
			<author_list><author>
				<first_name>Bita</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Anvari</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>بیتا</first_name_fa>
				<middle_name_fa>بیتا</middle_name_fa>
				<last_name_fa>انوری</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>banvari88@kums.ac.ir</email>
				<code>106253</code>
				<coreauthor>Yes</coreauthor>
				<affiliation>Department of Internal Medicine, Faculty of Medicine, Imam Khomeini Hospital, School of Medicine, Kermanshah University of Medical Sciences, Kermanshah, Iran</affiliation>
				<affiliation_fa>گروه داخلی، دانشکده پزشکی، بیمارستان امام خمینی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه، کرمانشاه، ایران.</affiliation_fa>
				 </author></author_list>
				</article><article>
				<language>en</language>
				<article_id_issn></article_id_issn>
				<article_id_issn_online></article_id_issn_online>
				<article_id_pubmed></article_id_pubmed>
				<article_id_pii></article_id_pii>
				<article_id_doi></article_id_doi>
				<article_id_iranmedex></article_id_iranmedex>
				<article_id_magiran></article_id_magiran>
				<article_id_sid></article_id_sid>
				<title_fa>تبیین تجارب اساتید و دانشجویان پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تبریز در خصوص آموزش بالینی در دوران پاندمی‌ کووید 19</title_fa>
				<title>Explaining the Experiences of Professors and Medical Students of Tabriz University of Medical Sciences regarding Clinical Education during the COVID-19 Pandemic</title>
				<subject_fa></subject_fa>
				<subject></subject>
				<content_type_fa>مقاله پژوهشی</content_type_fa>
				<content_type>Original Article</content_type>
				<abstract_fa><![CDATA[مقدمه: با گسترش ویروس کووید19، کادر پزشکی از اولین افرادی بودند که به علت تماس نزدیک با این بیماران، در معرض خطر این بیماری مسری قرار داشتند. داشجویان رشته‌های علوم پزشکی که در آیند‌ه‌ای نه چندان دور باید به عنوان کادر درمان نظام سلامت خدمت کنند، نیاز مبرمی‌ به دریافت آموزش‌های کیفی مناسب دارند. با توجه به اهمیت موضوع آموزش بالینی، ضرورت بررسی دیدگاه دانشجویان و اساتید پزشکی در دوران کووید19 احساس می گردد.  اطمینان از کیفیت مناسب آموزش در دوره پاندمی‌، تعیین دقیق چالش‌ها و نیاز‌های دانشجویان رشته‌های علوم پزشکی اهمیت بالایی می‌یابد که این مطالعه با هدف اصلی تبیین تجارب دانشجویان و اساتید پزشکی از آموزش بالینی در دوره پاندمی‌ کووید 19 به صورت کیفی طراحی و اجرا شد.روش کار: این پژوهش یک مطالعه کیفی می‌‌باشد و تحلیل داده‌ها با رویکرد تحلیل محتوای قراردادی پیشنهادی گرنهایم و لاندمن انجام شد که در سال 1402، بر روی 12 نفر از اعضای هیات علمی‌ پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تبریز، دانشجویان پزشکی در مقطع کارورزی، کارآموزی، دستیاری و فلوشیپ به واسطه نمونه‌گیری هدفمند مصاحبه نیمه ساختار یافته تا رسیدن به اشباع داده ‌ها در حدود20 دقیقه انجام شد. صحت و استحکام داده‌ها با روش لینکلن و گوبا تایید شد.نتایج: تحلیل داده‌‌ها منجر به استخراج  120 کد اولیه گردید که شامل  5 طبقه اصلی و 39 طبقه فرعی می‌‌باشد. 5 طبقه اصلی  شامل مشکلات روانشناختی و فیزیکی، سیاست‌‌های درمانی و آموزشی، کیفیت و زیرساخت آموزش بالینی، کیفیت ارزشیابی آموزشی و راهکار‌های ارتقاء کیفیت آموزش بالینی می‌ باشد.نتیجه گیری: آموزش بالینی به دلیل سیاست‌‌های آموزش در جهت تقسیم‌بندی و کاهش حضور فیزیکی دانشجویان دچار مشکل شده است و عدم قابلیت برگزاری مجازی درس با توجه به تضاد آموزش مجازی با بالین قطعاً با نظر مصاحبه شوندگان پژوهش آموزش دچار چالش بسیار جدی شده است.]]></abstract_fa>
				<abstract><![CDATA[Introduction: With the spread of the Covid-19 virus, the medical staff were among the first people who were at risk of this contagious disease due to close contact with these patients. Students of medical sciences, who in the not-so-distant future will have to serve as medical staff in the health system, have an urgent need to receive appropriate quality education. Considering the importance of clinical education, it is felt necessary to examine the views of medical students and professors in the era of Covid-19. Ensuring the proper quality of education during the pandemic period, determining the challenges and needs of students of medical sciences is of great importance, and this study was designed and carried out qualitatively with the main purpose of examining the experiences of medical students and professors from clinical education during the covid-19 pandemic period.Materials &amp; Methods:  This research is a qualitative study and the data analysis was done with the contractual content analysis approach proposed by Gernheim and Lundman in 2023, on 12 members of the medical faculty of Tabriz University of Medical Sciences, medical students in internship, externship, residency and fellowship. Through targeted sampling, a semi-structured interview was conducted until data saturation was reached in about 20 minutes interview. The accuracy and robustness of the data were confirmed by the method of Lincoln and Goba.Results: The data analysis led to the extraction of 120 primary codes, which include 5 main categories and 39 subclasses. The 5 main categories include psychological and physical problems, treatment and educational policies, quality and infrastructure of clinical education, quality of educational evaluation and strategies for improving the quality of clinical education. Conclusion: Clinical education has suffered due to the policies of education in the direction of dividing and reducing the physical presence of students, and the lack of ability to hold virtual lessons due to the contrast of virtual education with clinical education is a very serious challenge according to the interviewees of education research.]]></abstract>
				<keyword_fa>آموزش بالینی، پاندمی کووید 19، آموزش پزشکی، تحلیل محتوای کیفی</keyword_fa>
				<keyword>Clinical education, COVID-19 pandemic, Medical education, Qualitative content analysis</keyword>
				<start_page>39</start_page>
				<end_page>53</end_page>
				<web_url>https://hmed.mums.ac.ir/article_23848.html</web_url>
			<author_list><author>
				<first_name>Somayeh</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Akbari Farmad</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>سمیه</first_name_fa>
				<middle_name_fa>سمیه</middle_name_fa>
				<last_name_fa>اکبری فارمد</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>akbaris@mums.ac.ir</email>
				<code>104512</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>Medical Sciences Education Research Center, Mashhad University of Medical Sciences, Mashhad, Iran.|Department of Medical Education, Faculty of Medicine, Mashhad University of Medical Sciences, Mashhad, Iran.</affiliation>
				<affiliation_fa>مرکز تحقیقات آموزش علوم پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران.|گروه آموزش پزشکی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران.</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Elnaz</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Hamedzati</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>الناز</first_name_fa>
				<middle_name_fa>الناز</middle_name_fa>
				<last_name_fa>حامدذاتی</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>elnaz.hamedzati@yahoo.com</email>
				<code>104429</code>
				<coreauthor>Yes</coreauthor>
				<affiliation>Department of Medical Education, Faculty of Management and Medical Education, Shahid Beheshti University of Medical Sciences, Tehran, Iran.</affiliation>
				<affiliation_fa>گروه آموزش پزشکی ،  دانشکده مدیریت و آموزش پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهیدبهشتی، تهران، ایران.</affiliation_fa>
				 </author></author_list>
				</article><article>
				<language>en</language>
				<article_id_issn></article_id_issn>
				<article_id_issn_online></article_id_issn_online>
				<article_id_pubmed></article_id_pubmed>
				<article_id_pii></article_id_pii>
				<article_id_doi></article_id_doi>
				<article_id_iranmedex></article_id_iranmedex>
				<article_id_magiran></article_id_magiran>
				<article_id_sid></article_id_sid>
				<title_fa>هنجاریابی ابزار نیازسنجی آموزشی اعضای هیأت علمی‌گروه های طب اورژانس و رادیوانکولوژی</title_fa>
				<title>Validation of an Educational Needs Assessment Tool for Faculty Members of the Departments of Emergency Medicine and Radio-Oncology</title>
				<subject_fa></subject_fa>
				<subject></subject>
				<content_type_fa>مقاله پژوهشی</content_type_fa>
				<content_type>Original Article</content_type>
				<abstract_fa><![CDATA[مقدمه: نیازسنجی آموزشی به عنوان اولین مرحله از طراحی آموزشی عبارت از شناسایی نیازهای آموزشی و درجه بندی آن‌ها بترتیب اولویت است. بهترین روش برای تعیین نیازهای آموزشی اعضای هیأت علمی، یک نیازسنجی جامع و با در نظر گرفتن همه نقش‌های اصلی ذکر شده و زیر نقش‌های آن‌ها خواهد بود. بدین منظور نیاز به ابزاری رواسنجی شده و استاندارد که در بر گیرنده همه نقش‌های یک عضو هیأت علمی‌باشد، احساس می‌شود. این پژوهش به منظور ارائه ابزار روا و پایا برای نیازسنجی آموزشی اعضای هیأت علمی‌گروه طب اورژانس و رادیوانکولوژی دانشگاه‌های علوم پزشکی شهید بهشتی، ایران و تهران انجام شد. روش کار: روش پژوهش کمی ‌از نوع طراحی ابزار می‌باشد. در مرحله اول ابزار نیازسنجی آموزشی اعضای هیأت علمی، که در یک مطالعه خارجی به زبان انگلیسی طراحی شده و در متخصصین طب اورژانس مورد استفاده و ارزیابی قرار گرفته بود، در دو مرحله به زبان فارسی ترجمه شد. در مرحله اول یک مترجم با تخصص آموزش پزشکی مسلط به زبان انگلیسی ترجمه را انجام داد. در مرحله دوم که ویرایش ترجمه اولیه توسط پانل متخصصین دو زبانه به زبان انگلیسی و زبان هدف برای تکمیل ترجمه انجام شد. سپس طی جلسات گروهی یا انفرادی با گروه خبرگان نقش‌ها و سؤالات پرسشنامه مورد بحث قرار گرفت و در نهایت روایی صوری و روایی محتوا ارزیابی شده و در مواردی اصلاحاتی در پرسشنامه اعمال گردید. برای تعیین روایی سازه‌ای، روش تحلیل عامل اکتشافی و تأییدی و برای تعیین پایایی، ضریب آلفای کرونباخ مورد استفاده قرار گرفت.  نتایج: یافته‌ها نشان داد که اغلب گویه‌های پرسشنامه دارای روایی محتوایی قابل قبول(0/75 تا 1) بود. مقدار شاخص ضریب آلفای کرونباخ و ضریب همبستگی درون طبقه ای به ترتیب برابر با 0/82 و 0/83 گزارش گردید. تحلیل عاملی وجود روایی سازه در سؤالات پرسشنامه را تأیید کرد.نتیجه گیری: با توجه به یافته‌ها، نسخه فارسی پرسشنامه نیازسنجی آموزشی اعضای هیأت علمی، ابزاری پایا و رواسنجی شده است که می تواند برای مقاصد تحقیقاتی، آموزشـی و عملی مورد استفاده قرار گیرد.]]></abstract_fa>
				<abstract><![CDATA[Introduction: Educational needs assessment as the first step of educational design consists of identifying educational needs and ranking them in order of priority. The best method to determine the educational needs of faculty members is a comprehensive needs assessment, taking into account all the main roles mentioned and their sub-roles. For this purpose, there is a need for a standardized tool that includes all the roles of a faculty member. This research was conducted to provide a valid and reliable tool for assessing the educational needs of the academic staff members of the emergency medicine and radio-oncology departments of Shahid Beheshti University of Medical Sciences, Iran and Tehran.Materials &amp; Methods: The research method is quantitative and of the instrument design type. In the first stage, the educational needs assessment tool of academic staff members, which was designed in English in a foreign study and was used and evaluated by emergency medicine specialists, was translated into Persian in the second stage. In the first stage, a translator specialized in medical education and fluent in English did the translation. In the second stage, the initial translation was edited by a panel of bilingual experts in English and the target language to complete the translation. Then, during group or individual meetings with the group of experts, the roles and questions of the questionnaire were discussed and finally, the face and content validity were assessed. Exploratory and confirmatory factor analysis was used to determine construct validity and Cronbach&#039;s alpha coefficient was used to determine reliability.Results: The findings showed that most of the questionnaire items had acceptable content validity (0.75 to 1). Cronbach&#039;s alpha coefficient and intraclass correlation coefficient were reported as 0.82 and 0.83, respectively. Factor analysis confirmed the existence of construct validity in the questionnaire questionsConclusion: According to the findings, the Persian version of the educational needs assessment questionnaire of academic staff is a reliable and validated tool that can be used for research, educational and practical purposes.]]></abstract>
				<keyword_fa>رواسنجی ابزار، نیازسنجی آموزشی، هیأت علمی</keyword_fa>
				<keyword>Tool evaluation, Educational Needs Assessment, Academic Staff</keyword>
				<start_page>54</start_page>
				<end_page>70</end_page>
				<web_url>https://hmed.mums.ac.ir/article_24685.html</web_url>
			<author_list><author>
				<first_name>Soleiman</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Ahmady</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>سلیمان</first_name_fa>
				<middle_name_fa>سلیمان</middle_name_fa>
				<last_name_fa>احمدی</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>soleiman.ahmady@gmail.com</email>
				<code>108262</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>Department of Medical Education, School of Medical Education and Learning Technologies, Shahid Beheshti University of Medical Sciences, Tehran, Iran.</affiliation>
				<affiliation_fa>گروه آموزش پزشکی، دانشکده آموزش پزشکی و فناوری‌های یادگیری، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران.</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Ali</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Kabir</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>علی</first_name_fa>
				<middle_name_fa>علی</middle_name_fa>
				<last_name_fa>کبیر</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>aikabir@yahoo.com</email>
				<code>108263</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>Minimally Invasive Surgery Research Center, Iran University of Medical Sciences, Tehran, Iran.</affiliation>
				<affiliation_fa>مرکز تحقیقات جراحی‌های کم تهاجمی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران.</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Azam</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Norouzi</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>اعظم</first_name_fa>
				<middle_name_fa>اعظم</middle_name_fa>
				<last_name_fa>نوروزی</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>norouzi.azam@yahoo.com</email>
				<code>108264</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>Medical Sciences Education Research Center, Mashhad University of Medical Sciences, Mashhad, Iran.|Department of Medical Education, School of Medicine, Mashhad University of Medical Sciences, Mashhad, Iran.</affiliation>
				<affiliation_fa>مرکز تحقیقات آموزش علوم پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران.|گروه آموزش پزشکی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران.</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Nafiseh</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Mortazavi</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>نفیسه</first_name_fa>
				<middle_name_fa>نفیسه</middle_name_fa>
				<last_name_fa>مرتضوی</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>nafiseh.mortazavi@yahoo.com</email>
				<code>108265</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>Department of Pathology, School of Medicine, Iran University of Medical Sciences, Tehran, Iran.</affiliation>
				<affiliation_fa>گروه پاتولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران.</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Kambiz</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Novin</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>کامبیز</first_name_fa>
				<middle_name_fa>کامبیز</middle_name_fa>
				<last_name_fa>نوین</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>kamnar2005@yahoo.com</email>
				<code>108266</code>
				<coreauthor>Yes</coreauthor>
				<affiliation>Department of Radiotherapy and Oncology, School of Medicine, Iran University of Medical Sciences, Tehran, Iran.</affiliation>
				<affiliation_fa>گروه رادیوآنکولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران.</affiliation_fa>
				 </author></author_list>
				</article><article>
				<language>en</language>
				<article_id_issn></article_id_issn>
				<article_id_issn_online></article_id_issn_online>
				<article_id_pubmed></article_id_pubmed>
				<article_id_pii></article_id_pii>
				<article_id_doi></article_id_doi>
				<article_id_iranmedex></article_id_iranmedex>
				<article_id_magiran></article_id_magiran>
				<article_id_sid></article_id_sid>
				<title_fa>طراحی، اجرا و ارزیابی قابلیت استفاده برنامه کاربردی مبتنی بر تلفن همراه جهت آموزش درس مراقبت پرستاری در منزل برای بیماری‌‌های مزمن برای دانشجویان پرستاری</title_fa>
				<title>Designing, Implementing, and Evaluating the Usability of a Mobile-Based Application for Home-Based Nursing Care Education for Common Chronic Diseases for Nursing Students</title>
				<subject_fa></subject_fa>
				<subject></subject>
				<content_type_fa>مقاله پژوهشی</content_type_fa>
				<content_type>Original Article</content_type>
				<abstract_fa><![CDATA[مقدمه:  یادگیری الکترونیکی نوعی از یادگیری است که با ابزار‌های الکترونیکی متنوعی چون تلفن‌‌های همراه انجام می‌شود و مزایایی همچون دسترسی در هر زمان و هر مکان، کاهش هزینه‌‌های آموزشی و انعطاف پذیری را داراست. مطالعه حاضر با هدف طراحی، اجرا و ارزیابی برنامه کاربردی مبتنی بر تلفن همراه جهت آموزش مبحث مراقبت پرستاری در منزل از بیماری‌‌های مزمن شایع انجام شده است.روش کار: پژوهش حاضر یک مطالعه توسعه ای- کاربردی، با رویکرد طراحی نرم افزار بود که در سه مرحله انجام شد: در مرحله اول بر اساس سرفصل درسی پرستاری مراقبت در منزل، عناصر داد‌ه‌های مورد نیاز برای طراحی برنامه کاربردی مبتنی بر تلفن همراه تعیین گردید. سپس در قالب چک لیستی محقق ساخته، اعتبارسنجی محتوا برای پنج نفر از اعضای هیئت علمی گروه پرستاری ارسال شد. در مرحله دوم، برنامه کاربردی مبتنی بر تلفن همراه، جهت آموزش مراقبت پرستاری در منزل در بستر اندروید طراحی گردید. در مرحله سوم، به منظور ارزیابی قابلیت استفاده، برنامه بر روی تلفن همراه 30  نفر از دانشجویان پرستاری نصب و پس از دو هفته استفاده، پرسشنامه استاندارد قابلیت استفاده و رضایت کاربر ارزیابی شد.  نتایج: محتوای آموزشی مربوط به مراقبت در منزل در برنامه کاربردی برای بیماری‌‌های مزمن از جمله دیابت، فشارخون، سکته قلبی، سکته مغزی، بیماری مزمن تنفسی، آسیب طناب نخاعی و سرطان ارائه شد. نتایج ارزیابی قابلیت استفاده از برنامه نشان داد میانگین نمره کلی پرسشنامه قابلیت استفاده از برنامه از دیدگاه دانشجویان 1/42  ±  7/40  از 9 بود که در سطح مطلوب طبقه بندی می‌شود. نتیجه گیری: استفاده از برنامه‌‌های مبتنی بر تلفن همراه می‌تواند دانش نظری را به صورت تمرینات عملی در بین دانشجویان تبدیل نماید و به عنوان ابزار‌های آموزشی مناسب در جهت بهبود آموزش آنان مورد استفاده قرار گیرد.]]></abstract_fa>
				<abstract><![CDATA[Introduction: E-learning is a type of learning that is conducted using various electronic tools, such as mobile phones, and it offers advantages such as access at any time and place, reduced training costs, and flexibility. The present study aims to design, implement, and evaluate a mobile-based application for educating on the topic of home-based nursing care for common chronic diseases.Materials &amp; Methods:  The present study employed a developmental-applied research design with a software design approach, which was carried out in three stages: In the first stage, based on the curriculum of home-based nursing care, the necessary data elements for designing a mobile-based application were determined. Then, a researcher-made content validation checklist was sent to five members of the nursing faculty to validate the content. In the second stage, the mobile-based application for educating of home-based nursing care was designed on the Android platform. In the third stage, for usability evaluation, the application was installed on the mobile phones of 30 nursing students. After two weeks, a standard usability and user satisfaction questionnaire was applied for evaluation.Results: Educational content for home-based nursing education provided in the mobile application for chronic disease such as diabetes, hypertension, heart attack, stroke, chronic respiratory disease, spinal cord injury and cancer. The results of the usability evaluation of the application showed that the overall mean score of the usability questionnaire from the perspective of the nursing students was 7.40 ± 1.42 out of 9, which was a desirable category.  Conclusion: The use of mobile-based applications can transform theoretical knowledge into practical exercises among nursing students and serve as suitable educational tools for improving their learning. The findings highlight the potential of mobile-based applications in enhancing nursing education, particularly in the context of home-based care.]]></abstract>
				<keyword_fa>مراقبت در منزل، برنامه کاربردی، دانشجویان پرستاری، بیماری‌‌های مزمن، آموزش الکترونیک</keyword_fa>
				<keyword>home-based care, Mobile application, Nursing students, Chronic diseases, E-learning</keyword>
				<start_page>71</start_page>
				<end_page>83</end_page>
				<web_url>https://hmed.mums.ac.ir/article_24234.html</web_url>
			<author_list><author>
				<first_name>Maryam</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Saeedi</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>مریم</first_name_fa>
				<middle_name_fa>مریم</middle_name_fa>
				<last_name_fa>سعیدی</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>maryamsaeedi2009@gmail.com</email>
				<code>109132</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>Department of Nursing, Faculty of Nursing and Midwifery, Saveh University of Medical Sciences, Saveh, Iran.</affiliation>
				<affiliation_fa>گروه پرستاری، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی ساوه، ساوه، ایران.</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Goli</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Arji</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>گلی</first_name_fa>
				<middle_name_fa>گلی</middle_name_fa>
				<last_name_fa>ارجی</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>goliarji@gmail.com</email>
				<code>106248</code>
				<coreauthor>Yes</coreauthor>
				<affiliation>Department of Health Information Technology, Faculty of Nursing and Midwifery, Saveh University of Medical Sciences, Saveh, Iran.</affiliation>
				<affiliation_fa>گروه فناوری اطلاعات سلامت، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی ساوه، ساوه، ایران</affiliation_fa>
				 </author></author_list>
				</article><article>
				<language>en</language>
				<article_id_issn></article_id_issn>
				<article_id_issn_online></article_id_issn_online>
				<article_id_pubmed></article_id_pubmed>
				<article_id_pii></article_id_pii>
				<article_id_doi></article_id_doi>
				<article_id_iranmedex></article_id_iranmedex>
				<article_id_magiran></article_id_magiran>
				<article_id_sid></article_id_sid>
				<title_fa>مقایسه‌ی اثربخشی آموزش احیای قلبی ریوی پایه به روش‌های "فیلم آموزشی" و "ساختارمند گروهی با استفاده از خود ارزیابی ویدیویی" بر دانش و مهارت کارگران انجمن صنفی ساختمانی</title_fa>
				<title>Comparing the Effectiveness of Basic Cardiopulmonary Resuscitation Training Using "Educational Film" and "Structured Group Using Video Self-Evaluation" Methods on the Knowledge and Skills of Workers of the Construction Trade Union</title>
				<subject_fa></subject_fa>
				<subject></subject>
				<content_type_fa>مقاله پژوهشی</content_type_fa>
				<content_type>Original Article</content_type>
				<abstract_fa><![CDATA[مقدمه: آموزش احیای قلبی ریوی(CPR) با اصول علمی استاندارد و کسب مهارت از مهم‌ترین موضوع‌های مرتبط با آموزش مردم عادی محسوب می‌‌شود. لذا، پژوهش حاضر با هدف مقایسه‌ی اثربخشی آموزش احیای قلبی ریوی پایه به روش‌های &quot;فیلم آموزشی&quot; و &quot;ساختارمند گروهی با استفاده از خود ارزیابی ویدیویی&quot; بر دانش و مهارت کارگران انجمن صنفی ساختمانی انجام شد.روش کار: این پژوهش به روش کارآزمایی بالینی تصادفی و کنترل شده انجام گردید. 72 نفر از کارگران انجمن صنفی ساختمانی شهر ابرکوه (استان یزد) در سال 1402 به ‎روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و بصورت تصادفی در گروه‌های پژوهش گمارده شدند. شرکت کنندگان در گروه آزمایش آموزش ساختارمند گروهی با خود ارزیابی ویدئویی و شرکت کنندگان در گروه کنترل آموزش معمول فیلم آموزشی را دریافت کردند. در این پژوهش از پرسشنامه دانش سنجی حمایت اولیه‌ی زندگی (BLS) و چک لیست مهارت BLS استفاده گردید. جهت تجزیه و تحلیل داده‌ها از نرم افزار آماری SPSS-22 استفاده شد.نتایج: براساس نتایج آزمون تی وابسته (زوجی) در گروه‌های پژوهش از نظر دانش BLS در مرحله‌ی پس آزمون نسبت به مرحله‌ی پیش آزمون تفاوت معناداری وجود داشت (0/05&gt;P). علاوه بر این، نتایج آزمون تی مستقل نشان داد که در مرحله‌ی پس آزمون بین گروه‌های پژوهش از نظر دانش BLS و مهارت BLS تفاوت معناداری وجود داشت (0/005≥P).نتیجه گیری:  بنابراین، براساس نتایج پژوهش پیشنهاد می‌گردد که از روش ساختارمند گروهی با خودارزیابی ویدئویی برای آموزش مردم عادی و داوطلبان امدادی به عنوان خط اول پاسخ دهنده به درمان ایست قلبی تنفسی استفاده گردد. ]]></abstract_fa>
				<abstract><![CDATA[Introduction: Cardiopulmonary resuscitation (CPR) training with standard scientific principles and skill acquisition are among the most important issues for training people. Therefore, the current research was conducted to compare the effectiveness of basic cardiopulmonary resuscitation training using &quot;educational film&quot; and &quot;structured group using video self-evaluation&quot; methods on the knowledge and skills of workers of the construction trade union.Materials &amp; Methods:  This research was conducted as a randomized and controlled clinical trial. 72 workers were selected by the available sampling method in 2023 and randomly assigned to the research groups. Participants in the experimental group received structured group training with video self-assessment, and participants in the control group received regular training and video training. In this research, we used a basic life support (BLS) knowledge questionnaire and a BLS skill checklist. SPSS-22 statistical software was used to analyze the data.Results: Based on the results of the paired t-test, there was a significant difference between the research groups in terms of BLS knowledge in the post-test stage compared to the pre-test stage (P&lt;0.05). In addition, the independent t-test results showed a significant difference between the research groups in terms of BLS knowledge and BLS skills in the post-test stage (P≤0.005).Conclusion: Therefore, based on the research results, it is suggested to use the structured group method with video self-assessment to train people as the first line of response to the treatment of cardiorespiratory arrest.]]></abstract>
				<keyword_fa>احیای قلبی ریوی پایه، فیلم آموزشی، آموزش ساختارمند گروهی، دانش، مهارت</keyword_fa>
				<keyword>Basic cardiopulmonary resuscitation, Training video, Structured group training, Knowledge, Skills</keyword>
				<start_page>84</start_page>
				<end_page>94</end_page>
				<web_url>https://hmed.mums.ac.ir/article_24143.html</web_url>
			<author_list><author>
				<first_name>Esmail</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Abbaszadeh Mehrabadi</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>اسماعیل</first_name_fa>
				<middle_name_fa>اسماعیل</middle_name_fa>
				<last_name_fa>عباس زاده مهرابادی</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>abbaszadeh.esmaeel@gmail.com</email>
				<code>105797</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>Genetic and Environmental Adventures Research Center, School of Abarkouh Paramedicine, Shahid Sadoughi University of Medical Sciences, Yazd, Iran|Research Center for Nursing and Midwifery Care, Non-communicable Diseases Research Institute, Shahid Sadoughi University of Medical Sciences, Yazd, Iran</affiliation>
				<affiliation_fa>مرکز تحقیقات ژنتیک و مخاطرات محیطی، دانشکده پیراپزشکی ابرکوه، دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی، یزد، ایران.|مرکز تحقیقات مراقبت های پرستاری و مامایی، پژوهشکده بیماری های غیر واگیر،  دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی، یزد، ایران.</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Majid</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Gheshlaghi</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>مجید</first_name_fa>
				<middle_name_fa>مجید</middle_name_fa>
				<last_name_fa>قشلاقی</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>majidgheshlaghi516@gmail.com</email>
				<code>105798</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>Research Center for Nursing and Midwifery Care, Non-communicable Diseases Research Institute, Shahid Sadoughi University of Medical Sciences, Yazd, Iran</affiliation>
				<affiliation_fa>مرکز تحقیقات مراقبت های پرستاری و مامایی، پژوهشکده بیماری های غیر واگیر،  دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی، یزد، ایران.</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Soheila</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Barzegar</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>سهیلا</first_name_fa>
				<middle_name_fa>سهیلا</middle_name_fa>
				<last_name_fa>برزگر</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>soheila.barzgar91@yahoo.com</email>
				<code>105799</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>Research Center for Nursing and Midwifery Care, Non-communicable Diseases Research Institute, Shahid Sadoughi University of Medical Sciences, Yazd, Iran</affiliation>
				<affiliation_fa>مرکز تحقیقات مراقبت های پرستاری و مامایی، پژوهشکده بیماری های غیر واگیر،  دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی، یزد، ایران.</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Mostafa</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Javadi</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>مصطفی</first_name_fa>
				<middle_name_fa>مصطفی</middle_name_fa>
				<last_name_fa>جوادی</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>javadinurse@gmail.com</email>
				<code>105800</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>Research Center for Nursing and Midwifery Care, Non-communicable Diseases Research Institute, Shahid Sadoughi University of Medical Sciences, Yazd, Iran</affiliation>
				<affiliation_fa>مرکز تحقیقات مراقبت های پرستاری و مامایی، پژوهشکده بیماری های غیر واگیر،  دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی، یزد، ایران.</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Khadijeh</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Nasiriani</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>خدیجه</first_name_fa>
				<middle_name_fa>خدیجه</middle_name_fa>
				<last_name_fa>نصیریانی</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>nasiriani@gmail.com</email>
				<code>105801</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>Research Center for Nursing and Midwifery Care, Non-communicable Diseases Research Institute, Shahid Sadoughi University of Medical Sciences, Yazd, Iran</affiliation>
				<affiliation_fa>مرکز تحقیقات مراقبت های پرستاری و مامایی، پژوهشکده بیماری های غیر واگیر،  دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی، یزد، ایران.</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Hossein</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Nazmiah</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>حسین</first_name_fa>
				<middle_name_fa>حسین</middle_name_fa>
				<last_name_fa>نظمیه</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>hossin.nazmiah@gmail.com</email>
				<code>105802</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>Research Center for Nursing and Midwifery Care, Non-communicable Diseases Research Institute, Shahid Sadoughi University of Medical Sciences, Yazd, Iran</affiliation>
				<affiliation_fa>مرکز تحقیقات مراقبت های پرستاری و مامایی، پژوهشکده بیماری های غیر واگیر،  دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی، یزد، ایران.</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Hossien</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Fallahzadeh</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>حسین</first_name_fa>
				<middle_name_fa>حسین</middle_name_fa>
				<last_name_fa>فلاح زاده</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>hofaab@yahoo.com</email>
				<code>105803</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>Department of Biostatistics and Epidemiology, Research Center for Healthcare Data Modeling, School of Public Health, Shahid Sadoughi University of Medical Sciences, Yazd, Iran</affiliation>
				<affiliation_fa>گروه آمار زیستی و اپیدمیولوژی، مرکز تحقیقات مدل‌سازی داده‌های بهداشتی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی، یزد، ایران.</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Sajjad</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Reisi</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>سجاد</first_name_fa>
				<middle_name_fa>سجاد</middle_name_fa>
				<last_name_fa>رئیسی</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>sajjadreisi1373@gmail.com</email>
				<code>105804</code>
				<coreauthor>Yes</coreauthor>
				<affiliation>Genetic and Environmental Adventures Research Center, School of Abarkouh Paramedicine, Shahid Sadoughi University of Medical Sciences, Yazd, Iran|Department of Clinical Psychology, School of Behavioral Sciences and Mental Health (Tehran Psychiatry Institute), Iran University of Medical Sciences, Tehran, Iran</affiliation>
				<affiliation_fa>مرکز تحقیقات ژنتیک و مخاطرات محیطی، دانشکده پیراپزشکی ابرکوه، دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی، یزد، ایران.|گروه روانشناسی بالینی، دانشکده علوم رفتاری و سلامت روان (انستیتو روانپزشکی تهران)، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران.</affiliation_fa>
				 </author></author_list>
				</article><article>
				<language>en</language>
				<article_id_issn></article_id_issn>
				<article_id_issn_online></article_id_issn_online>
				<article_id_pubmed></article_id_pubmed>
				<article_id_pii></article_id_pii>
				<article_id_doi></article_id_doi>
				<article_id_iranmedex></article_id_iranmedex>
				<article_id_magiran></article_id_magiran>
				<article_id_sid></article_id_sid>
				<title_fa>قصه‌گویی دیجیتال: فناوری اثربخش در آموزش علوم پزشکی</title_fa>
				<title>Digital Storytelling: Effective Technology in Medical Sciences Education</title>
				<subject_fa></subject_fa>
				<subject></subject>
				<content_type_fa>مقاله مروری</content_type_fa>
				<content_type>Review Article</content_type>
				<abstract_fa><![CDATA[مقدمه: ایجاد محیط‌های یادگیری غنی و بهره‌گیری از روش‌های آموزشی نوین، از ملزومات برنامه‌های‌درسی‌علوم‌پزشکی می‌باشد. باتوجه‌به تحولات فراگیر فضای‌دیجیتال شیوه روایت داستان به‌شدت تحت تأثیر قرارگرفته‌است. فناوری‌های‌جدید بستر چندرسانه‌ای را برای بیان‌و‌شنیدن داستان‌ها فراهم‌کرده‌اند، بنابراین قصه‌گویی‌دیجیتال می‌تواند به‌عنوان یک ابزار مؤثردرآموزش مورداستفاده قرارگیرد.روش کار:  این مطالعه از نوع مطالعات مروری نوع اول یعنی مروری سنتی است که به شیوه توصیفی، با استفاده از روش تحلیل مفهومی و استنتاجی در سطح نظری، ویژگی‌ها و ابعاد خاص قصه‌گویی دیجیتال را در زمینه‌ی آموزش علوم پزشکی مورد بررسی قرار داده است. به اینصورت که پس از تعیین معیارهای ورود و خروج و با استفاده از کلیدواژه های مناسب در پایگاه داده های مختلف، 36 مقاله جمع‌آوری و مورد بررسی قرار گرفت.نتایج: بر اساس تحلیل مقالات مورد بررسی، یافته‌های به‌دست‌آمده نشان می‌دهد که در قصه‌گویی دیجیتال یازده شاخص اصلی و مشترک وجود دارد که شامل افزایش مشارکت فعال دانشجویان در فرایند یادگیری، تغییر در سطوح دانش و فهم، تأثیر بر مهارت‌های بالینی، تأثیر بر تفکر انتقادی، ارتقاء همکاری تیمی، بهبود مهارت‌های ارتباطی، تأثیر بر تعداد و میزان خطاها، ارتقا تعامل با فناوری، ارزیابی تأثیر بر انگیزه و علاقه، اندازه‌گیری قابلیت انتقال یادگیری در بالین و تأثیر بر رفتارهای حرفه‌ای است. این شاخص‌ها با ویژگی‌های محیط یادگیری در حوزه علوم پزشکی همخوانی دارند. این مطالعات نشان می‌دهند که قصه گویی دیجیتال با این ویژگی‌ها در رشته‌های مختلف علوم پزشکی از جمله پزشکی عمومی، پرستاری، علوم توانبخشی و سلامت اجتماعی، روانشناسی، دندانپزشکی، داروسازی و بهداشت عمومی می‌تواند منشا تغییر و اثرات وسیعی باشد.نتیجه گیری: نتایج بررسی بیانگر آن بود که یاددهی و یادگیری به شیوه قصه‌گویی دیجیتال به دلیل ارائه داستان گونه موضوعات درسی و همچنین ایجاد تعامل بین یادگیرندگان، بهتر اتفاق می‌افتد. همچنین این روش با افزایش انگیزه و اعتمادبه‌نفس و بیان سادۀ مباحث درسی، موجب ایجاد رضایتمندی در دانشجویان می‌شود؛ بنابراین استفاده از قصه‌گویی دیجیتال نه‌تنها به‌عنوان یک ابزار کمک‌آموزشی بلکه به‌عنوان یک شیوۀ نوین یاددهی برای افزایش یادگیری و رضایت‌مندی دانشجویان توصیه می‌شود.]]></abstract_fa>
				<abstract><![CDATA[Introduction: Creating rich learning environments is one of the essentials of medical science curricula. Due to the pervasive developments in the digital space, the storytelling method has been greatly affected. New technologies have provided a multimedia platform for telling and listening to stories, so digital storytelling can be used as an effective tool in education.Materials &amp; Methods: This is a first-of-its-kind review study that has investigated the specific features of digital storytelling in the field of medical sciences education in a descriptive manner, using conceptual and inferential analysis at the theoretical level. After determining the entry and exit criteria and using appropriate keywords in different databases, 36 articles were collected and analyzed.Results: Based on the analysis of the reviewed articles, the findings show that there are eleven main and common indicators in digital storytelling, which include increasing the active participation of students in the learning process, changes in the levels of knowledge and understanding, impact on clinical skills, and impact on critical thinking, improving team cooperation, improving communication skills, influencing the number and amount of errors, improving interaction with technology, evaluating the impact on motivation and interest, measuring the transferability of learning at the bedside, and influencing professional behaviors. These indicators are consistent with the characteristics of the learning environment in the field of medical sciences. These studies show that digital storytelling with these features in various fields of medical sciences including general medicine, nursing, rehabilitation sciences and social health, psychology, dentistry, pharmacy and public health can be the source of change and wide effects.Conclusion: The results of the research indicated that teaching and learning through digital storytelling happen better due to the story-like presentation of course subjects and also creating interaction between learners. Also, this method creates satisfaction in students by increasing motivation and self-confidence and simply expressing course topics; therefore, the use of digital storytelling is recommended not only as an educational tool but also as a new teaching method to increase student learning and satisfaction.]]></abstract>
				<keyword_fa>قصه‌گویی دیجیتال، فناوری، آموزش علوم پزشکی</keyword_fa>
				<keyword>Digital storytelling, technology, medical science education</keyword>
				<start_page>95</start_page>
				<end_page>105</end_page>
				<web_url>https://hmed.mums.ac.ir/article_24544.html</web_url>
			<author_list><author>
				<first_name>Marjan</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Noorshadi</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>مرجان</first_name_fa>
				<middle_name_fa>مرجان</middle_name_fa>
				<last_name_fa>نورشادی</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>nourshadim991@mums.ac.ir</email>
				<code>107529</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>Department of Medical Education, Faculty of Medicine, Mashhad University of Medical Sciences, Mashhad, Iran.</affiliation>
				<affiliation_fa>گروه آموزش پزشکی، دانشکده‌ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران.</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Mehri</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Yavari</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>مهری</first_name_fa>
				<middle_name_fa>مهری</middle_name_fa>
				<last_name_fa>یاوری</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>yavarim@mums.ac.ir</email>
				<code>107528</code>
				<coreauthor>Yes</coreauthor>
				<affiliation>Medical Sciences Education Research Center, Mashhad University of Medical Sciences, Mashhad, Iran. |Department of Medical Education, Faculty of Medicine, Mashhad University of Medical Sciences, Mashhad, Iran.</affiliation>
				<affiliation_fa>مرکز تحقیقات آموزش علوم پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران.|گروه آموزش پزشکی، دانشکده‌ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران.</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Hamidreza</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Behnam Vashani</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>حمید رضا</first_name_fa>
				<middle_name_fa>حمید رضا</middle_name_fa>
				<last_name_fa>بهنام وشانی</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>behnamhr@mums.ac.ir</email>
				<code>107530</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>Department of Pediatric Nursing, Faculty of Nursing and Midwifery, Mashhad University of Medical Sciences, Mashhad, Iran.</affiliation>
				<affiliation_fa>گروه پرستاری کودکان، دانشکده‌ی پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران.</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Nazanin</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Shamaeian Razavi</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>نازنین</first_name_fa>
				<middle_name_fa>نازنین</middle_name_fa>
				<last_name_fa>شماعیان رضوی</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>shamaeianrn@mums.ac.ir</email>
				<code>107531</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>Department of Midwifery, School of Nursing and Midwifery, Torbat Heydariyeh University of Medical Sciences, Torbat Heydariyeh, Iran.</affiliation>
				<affiliation_fa>گروه مامایی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی تربت حیدریه، تربت حیدریه، ایران.</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Hasan</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Ghavami</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>حسن</first_name_fa>
				<middle_name_fa>حسن</middle_name_fa>
				<last_name_fa>قوامی</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>ghavamih@mums.ac.ir</email>
				<code>107532</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>Department of General Studies, Faculty of Medicine, Mashhad University of Medical Sciences, Mashhad, Iran.</affiliation>
				<affiliation_fa>گروه دروس عمومی، دانشکده‌ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران.</affiliation_fa>
				 </author><author>
				<first_name>Haniye</first_name>
				<middle_name></middle_name>
				<last_name>Mastour</last_name>
				<suffix></suffix>
				<first_name_fa>هانیه</first_name_fa>
				<middle_name_fa>هانیه</middle_name_fa>
				<last_name_fa>مستور</last_name_fa>
				<suffix_fa></suffix_fa>
				<email>mastourh@mums.ac.ir</email>
				<code>107533</code>
				<coreauthor>No</coreauthor>
				<affiliation>Department of Medical Education, Faculty of Medicine, Mashhad University of Medical Sciences, Mashhad, Iran.</affiliation>
				<affiliation_fa>گروه آموزش پزشکی، دانشکده‌ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران.</affiliation_fa>
				 </author></author_list>
				</article>
			</articleset>
			</journal>