ارتباط بین یادگیری خودراهبر و انگیزش تحصیلی در دانشجویان پرستاری، مامایی و پیراپزشکی

10.22038/hmed.2025.84634.1452
دوره 17، شماره 2
تابستان 1405
صفحه 93-106

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 مرکز تحقیقات پرستاری تروما، دانشگاه علوم پزشکی کاشان، کاشان، ایران.

2 گروه پرستاری داخلی جراحی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی قم، قم، ایران.

3 گروه پرستاری مراقبتهای ویژه، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی قم، قم، ایران.

4 گروه سلامت جامعه، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی قم، قم، ایران.

چکیده
مقدمه: در حرفه‌های حوزه پزشکی، مهارت‌های یادگیری خودراهبر به علت ارتباط با یادگیری مادام‌العمر، از اهمیت بسیاری برخوردارند. برای اثربخش بودن یادگیری، وجود انگیزش عامل اساسی و مهم است. مطالعه حاضر با هدف بررسی ارتباط بین یادگیری خودراهبر و انگیزش تحصیلی در دانشجویان پرستاری، مامایی و پیراپزشکی انجام شد.
روش کار: مطالعه حاضر به‌صورت همبستگی درمیان 160 دانشجوی پرستاری، مامایی و پیراپزشکی دانشگاه علوم پزشکی قم در سال 1403 انجام شد. نمونه‌گیری به روش طبقه‌ای و متناسب با تعداد دانشجویان هر رشته انجام شد. برای تکمیل داده‌ها از چک لیست اطلاعات جمعیت‌شناختی، مقیاس یادگیری خودراهبر و مقیاس انگیزش تحصیلی استفاده شد. تجزیه و تحلیل داده‌ها با کمک نرم‌افزار SPSS23 و از طریق آزمون‌های آماری تی مستقل، آنالیز واریانس، همبستگی پیرسون و رگرسیون تک متغیره و چند متغیره انجام شد. سطح معنی‌داری کمتر از 05/0 در نظر گرفته شد.
یافته ها: متوسط سن شرکت کنندگان 44/4 ± 68/22 سال و متوسط علاقه آنها به رشته تحصیلی خود درمقیاس (0-10) 24/± 1/7 بود. متوسط نمره انگیزش تحصیلی و یادگیری خودراهبر به ترتیب 66/8 ± 35/98 و 51/9±60/77 بود. نتایج آزمون همبستگی پیرسون نشان داد که انگیزش تحصیلی و ابعاد آن با یادگیری خودراهبر و ابعاد آن رابطه معنادار داشتند (r=0.405,p=0.001). بر اساس نتایج حاصل از آزمون رگرسیون چند متغیره، متغیرهای رشته تحصیلی، درآمد خانواده، علاقه به رشته و انگیزش تحصیلی 55% از تغییرات واریانس یادگیری خودراهبر دانشجویان پرستاری، مامایی و پیراپزشکی را تبیین می­کند(R= 0.550, R2= 0.302, Adj R Square=0.271, p=0.001).
نتیجه‌گیری: نتایج مطالعه حاضر نشان می‌دهد که ارتقای انگیزش تحصیلی نقش کلیدی در بهبود یادگیری خودراهبر در دانشجویان پرستاری، مامایی و پیراپزشکی دارد. با وجود اینکه یادگیری خودراهبر در این دانشجویان در سطح بالا قرار دارد، اما سطح انگیزش تحصیلی در آنان پایین است که می‌تواند مانع از دستیابی به نتایج بهتر آموزشی شود.

تقدیر و تشکر:نویسندگان این مطالعه، از مسئولان دانشکده‌های پرستاری، مامایی و پیراپزشکی شهر قم، دانشگاه علوم پزشکی قم و همچنین تمامی دانشجویانی که در این مطالعه شرکت نمودند، صمیمانه تشکر و قدردانی می‌کنند.

در دسترس بودن داده‌ها و مطالب: مجموعه داده‌های تجزیه و تحلیل شده در طول مطالعه حاضر، بنا به درخواست منطقی از نویسنده مسئول قابل دسترسی است.

تعارض منافع:کلیه نویسندگان اعلام می­کنند هیچ گونه تضاد در منافع در قبال انتشار مقاله ایجاد نخواهد شد.

رضایت برای انتشار;قبل از تکمیل پرسشنامه ها هدف از پژوهش توضیح داده شد و رضایتنامه گرفته شد. در نهایت نتیجه نهایی بدون انتشار نام هیج فردی منتشر شد.

ملاحظات اخلاقی: این مطالعه پس از اخذ مجوز از شورای پژوهشی و تاییدیه کمیته اخلاق دانشگاه علوم پزشکی قم به شماره IR.MUQ.REC.1403.057 برای طرح به شماره 3351 در تاریخ 22/03/1403 انجام شد. پس از ارائه‌­ی توضیحات کافی در مورد اهداف طرح و با گرفتن رضایت آگاهانه، افراد وارد مطالعه شدند و پرسشنامه­‌ها در اختیار آن‌ها قرار گرفت. در حین و پس از پژوهش، اصل رازداری و حریم شخصی افراد رعایت شد و اطلاعات شخصی افراد مورد مطالعه تنها در این پژوهش مورد استفاده قرار گرفت. نتایج این مطالعه، به صورت صادقانه، دقیق و کامل منتشر شد. این مطالعه مطابق با اصول اخلاقی مندرج در بیانیه هلسینکی انجام شد.

حمایت مالی :معاونت تحقیقات و فناوری دانشگاه علوم پزشکی قم حامی مالی این پژوهش به شماره طرح3351 بوده است.

مشارکت نویسندگان :تمــام نویســندگان در طراحــی، اجــرا و نــگارش همــه بخش­های پژوهــش حاضــر مشــارکت داشــته­ اند.

دسترسی آزاد: این مقاله تحت مجوز بین‌المللی Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 (CC BY-NC 4.0) منتشر شده است که هرگونه استفاده، اشتراک‌گذاری، اقتباس، توزیع و تکثیر غیرتجاری را در هر رسانه یا قالبی مجاز می‌داند، مشروط بر اینکه نویسنده(گان) اصلی و منبع به درستی ذکر شوند. برای مشاهده نسخه‌ای از این مجوز،به[لینک]مراجعه‌کنید.
https://creativecommons.org/licenses/by-nc/4.0

کلیدواژه‌ها

فایل‌های تکمیلی/اضافی