مقدمه: فرسودگی تحصیلی می تواند باعث افت عملکرد و تمایل به ترک تحصیل در دانشجویان گردد. دانشجوی دارای فرسودگی تحصیلی نسبت به درس بی علاقه و بی انگیزه می شود، کمتر در فعالیت های کلاسی مشارکت داشته و عملکرد تحصیلی ضعیف تری خواهد داشت. این پژوهش با هدف تعیین وضعیت فرسودگی تحصیلی و عوامل مرتبط با آن در دانشجویان دانشکده پزشکی و پیراپزشکی دانشگاه علوم پزشکی گناباد سال 1403 انجام شده است.
روش‌ کار: در این مطالعه توصیفی-تحلیلی دانشجویان ترم تحصیلی 3 و بالاتر دانشکده پیراپزشکی گناباد به تعداد 324 نفر مشارکت داشتند. برای جمع‌آوری داده‌ها از مقیاس فرسودگی تحصیلی برسو و پرسشنامه پژوهشگر ساخته جهت بررسی عوامل مرتبط استفاده گردید. پرسشنامه فرسودگی  تحصیلی پانزده ماده دارد که با روش درجه بندی لیکرت ۵ درجه‌ای کاملاً مخالف تا کاملاً موافق درجه‌بندی شده است. جهت بررسی توزیع نرمال داده ها از آزمون کولموگراف اسمیرنف استفاده شد. آزمون های اماری شامل آزمون تی مستقل، آنالیز واریانس یکطرفه، من ویتنی، کروسکال والیس، ضریب همبستگی پیرسون ،اسپیرمن و کای اسکویر بود.
نتایج: اکثریت واحدهای پژوهش (63 درصد) در رشته پزشکی تحصیل می کردند. 8/60 درصد زن ، 8/85 درصد مجرد ، 4/65 درصد غیربومی بودند. 8/69 درصد دانشجویان در سطح متوسطی از فرسودگی تحصیلی قرار داشتند. رشته تحصیلی، انتخاب آگاهانه رشته، علاقه‌مندی به آن، امید به آینده شغلی، مشکلات اقتصادی، اجبار در انتخاب رشته، و نحوه ارتباط با استاد مشاور با فرسودگی ارتباط داشتند(p<0/05). جنسیت، تاهل، تحصیلات و شغل والدین تأثیر معناداری بر فرسودگی تحصیلی نداشت(p>0/05). تحلیل رگرسیون نشان داد مشکلات اقتصادی(181/0-= ) بود. متغیرهای وارد شده در مدل 44 درصد از واریانس فرسودگی تحصیلی را تبیین نمود.
نتیجه گیری: نتایج این مطالعه نشان داد ترکیبی از عوامل درونی (مانند علاقه، امید، رضایت، معدل) و بیرونی (مشکلات مالی، اجبار، عدم آگاهی شغلی) با فرسودگی تحصیلی ارتباط دارند. این موضوع تأکید می‌کند که پیشگیری و کاهش فرسودگی تحصیلی نیازمند رویکردی چندوجهی است.
واژگان کلیدی: فرسودگی، فرسودگی تحصیلی،عوامل مرتبط، دانشجو