مقدمه: هدف از این پژوهش، تعیین رابطه ی میان خود نظارتی و کنترل تفکر بود. روش کار: روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی و جامعه ی آماری تمامی کارکنان اداری دانشگاه علوم پزشکی مشهد، اعم از رسمی و قراردادی تشکیل داده که از آن میان، 141 نفر به روش تصادفی ساده، به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار جمع آوری داده ها، پرسشنامه کنترل تفکر ولز و دیویس و پرسشنامه خودنظارتی بر اساس الگوی محمدمقیمی بود که ضریب پایایی آن به ترتیب 84% و 83% درصد است. داده های جمع آوری شده به وسیله ی نرم افزار spss از راه آزمون های آماری ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون در آمار استنباطی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته ها: یافته های پژوهش نشان داد که خود نظارتی با کنترل تفکر رابطه معنادار ندارد. نتایج تحلیل رگرسیون نیز نشان می‌دهد مدل رگرسیونی بدست آمده معنادار نیست (279/0P=). میزان F بدست آمده نشان می‌دهد مولفه‌های کنترل تفکر نمی‌تواند به طور معناداری نمرات خودنظارتی را پیش‌بینی کند. نتیجه گیری: بر این اساس فرضیه پژوهش مبنی بر وجود رابطه بین کنترل تفکر و خود نظارتی مورد تایید قرار نمی‌گیرد. کلیدواژه: خودنظارتی، کنترل تفکر، تفکر،آموزش
زارع، حسین و رجب زاده، سمیه. (1395). پیش بینی رابطه ی میان خودنظارتی و کنترل تفکردرکارکنان اداری دانشگاه علوم پزشکی مشهد. افق توسعه آموزش علوم پزشکی، 7(1)، 31–37. https://doi.org/10.22038/hmed.2016.13595
MLA
زارع، حسین، و رجب زاده، سمیه. "پیش بینی رابطه ی میان خودنظارتی و کنترل تفکردرکارکنان اداری دانشگاه علوم پزشکی مشهد"، افق توسعه آموزش علوم پزشکی، 7، 1، 1395، 31–37. doi: 10.22038/hmed.2016.13595
HARVARD
زارع، حسین، و رجب زاده، سمیه. (1395). 'پیش بینی رابطه ی میان خودنظارتی و کنترل تفکردرکارکنان اداری دانشگاه علوم پزشکی مشهد'، افق توسعه آموزش علوم پزشکی، 7(1), pp. 31–37. doi: 10.22038/hmed.2016.13595
CHICAGO
زارع، حسین و رجب زاده، سمیه، "پیش بینی رابطه ی میان خودنظارتی و کنترل تفکردرکارکنان اداری دانشگاه علوم پزشکی مشهد." افق توسعه آموزش علوم پزشکی، 7 1 (1395): 31–37, doi: 10.22038/hmed.2016.13595
VANCOUVER
زارع حسین، رجب زاده سمیه. پیش بینی رابطه ی میان خودنظارتی و کنترل تفکردرکارکنان اداری دانشگاه علوم پزشکی مشهد. افق توسعه آموزش علوم پزشکی. 1395;7(1):31–37. doi: 10.22038/hmed.2016.13595
