مقدمه: تفکرپزشک خانواده در کشورماریشه درفرهنگ ایرانی اسلامی دارد. ارتباط، مجموعه ایا زتوانایی های قابلآموختن ا ست که به اعتقاد بسیاریا زصاحب نظران یک مهارت بالینی پایه محسوب می‌شود؛ هر چند مهارتهای ارتباطی پیچیده هستند، قابلیت آموزش و آموختن دارند. در این بررسی به رابطه پزشک و بیمار در سیستم پزشک خانواده پرداخته شده است. روش: مطالعه حاضر از نوع مروری بوده و جهت برنامه پزشک خانواده و ارتباط پزشک و بیمار در سایت هایsid.ir، Science direct و موتور جستجویgoogle scholarجستجو انجام شد. یافته ها: در برنامه پزشک خانواده تواناییهای ارتباطی نه تنها شامل تعامل با بیماران بلکه تبادل اطلاعات از طریق کلامی و نوشتاری با خانواده های آنان و دیگر اعضای تیم بهداشتی نیز می شود. The kalamazoo consensuse statement شاید یک مثال خوب از یک مدل همه جانبه ارتباطی پزشک و بیمار برای مراقبتهای سرپایی از قبیل پزشک خانواده باشد. مدلهای دیگر عبارتند ازILS، FrameworkSEGUE، مدل کالگری کمبریج. نتیجه گیری: برنامه پزشک خانواده منجر به افزایش کارآیی خدمات درمانی و افزایش رضایتمندی بیماران می شود. رابطه پزشک و بیمار نقش کلیدی در برنامه ی پزشک خانواده دارد و باید در سیاست گذا ری ها و برنامه ریزی های آتی به خصوص تدوین برنامه های درسی این امر مدنظر قرار گیرد.
علی عمادزاده1 ، یلدا روانشاد2،آنوش آذرفر3، رؤیا وطن خواه4 1 دکترای تخصصیآموزشبهداشت،گروهآموزشپزشکی،دانشکدهپزشکی،دانشگاهعلومپزشکیمشهد،مشهد،ایران 2استادیارپزشکیاجتماعی،مرکزتوسعه تحقیقات بالینیبیمارستانقائم،دانشکدهپزشکی،دانشگاهعلومپزشکیمشهد،مشهد،ایران 3 فوق تخصص نفرولوژی اطفال ، استادیار ، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران 4 کارشناس ارشد آموزش پزشکی، کارشناس واحد برنامه ریزی مرکز مطالعات و توسعه آموزش علوم پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران نویسنده مسئول: یلدا روانشاد، نشانی نویسنده مسئول: مشهد، دانشگاه علوم پزشکی، ساختمان قرشی، مرکز مطالعاتو توسعه آموزش پزشکی،پست الکترونیک: RavanshadY@mums.ac.ir
چکیده مقدمه: تفکرپزشکخانوادهدر کشورماریشهدرفرهنگایرانی اسلامیدارد. ارتباط،مجموعه ایازتوانایی های قابلآموختناستکهبه اعتقادبسیاریازصاحب نظرانیکمهارتبالینیپایه محسوبمی‌شود؛ هر چند مهارتهای ارتباطی پیچیده هستند، قابلیت آموزش و آموختن دارند. در این بررسی به رابطه پزشک و بیمار در سیستم پزشک خانواده پرداخته شده است. روش: مطالعه حاضر از نوع مروری بوده و جهت برنامه پزشک خانواده و ارتباط پزشک و بیمار در سایت هایsid.ir، Science direct و موتور جستجویgoogle scholarجستجو انجام شد. یافته ها: در برنامه پزشک خانواده تواناییهای ارتباطی نه تنها شامل تعامل با بیماران بلکه تبادل اطلاعات از طریق کلامی و نوشتاری با خانواده های آنان و دیگر اعضای تیم بهداشتی نیز می شود. The kalamazoo consensuse statement شاید یک مثال خوب از یک مدل همه جانبه ارتباطی پزشک و بیمار برای مراقبتهای سرپایی از قبیل پزشک خانواده باشد. مدلهای دیگر عبارتند ازILS، FrameworkSEGUE، مدل کالگری کمبریج. نتیجه گیری: برنامه پزشک خانواده منجر به افزایش کارآیی خدمات درمانی و افزایش رضایتمندی بیماران می شود. رابطه پزشک و بیمار نقش کلیدی در برنامه ی پزشک خانواده دارد و باید در سیاست گذا ری ها و برنامه ریزی های آتی به خصوص تدوین برنامه های درسی این امر مدنظر قرار گیرد. واژه های کلیدی: بیمار، پزشک خانواده، ارتباط
عمادزاده، علی، روانشاد، یلدا، آذرفر، آنوش و وطن خواه، یلدا. (1394). رابطه پزشک و بیمار در پزشکی خانواده: یک بررسی مروری. افق توسعه آموزش علوم پزشکی، 6(1)، 33–35. https://doi.org/10.22038/hmed.2016.13650
MLA
عمادزاده، علی، روانشاد، یلدا، آذرفر، آنوش، و وطن خواه، یلدا. "رابطه پزشک و بیمار در پزشکی خانواده: یک بررسی مروری"، افق توسعه آموزش علوم پزشکی، 6، 1، 1394، 33–35. doi: 10.22038/hmed.2016.13650
HARVARD
عمادزاده، علی، روانشاد، یلدا، آذرفر، آنوش، و وطن خواه، یلدا. (1394). 'رابطه پزشک و بیمار در پزشکی خانواده: یک بررسی مروری'، افق توسعه آموزش علوم پزشکی، 6(1), pp. 33–35. doi: 10.22038/hmed.2016.13650
CHICAGO
عمادزاده، علی، روانشاد، یلدا، آذرفر، آنوش و وطن خواه، یلدا، "رابطه پزشک و بیمار در پزشکی خانواده: یک بررسی مروری." افق توسعه آموزش علوم پزشکی، 6 1 (1394): 33–35, doi: 10.22038/hmed.2016.13650
VANCOUVER
عمادزاده علی، روانشاد یلدا، آذرفر آنوش، وطن خواه یلدا. رابطه پزشک و بیمار در پزشکی خانواده: یک بررسی مروری. افق توسعه آموزش علوم پزشکی. 1394;6(1):33–35. doi: 10.22038/hmed.2016.13650
